24 09 06 | [twee reacties]Gemist
De laatste bestemming van onze rondrit was Mount Rainier National Park. Hier hadden we een geweldige hut besproken, met open haard en een hot tub! Daar waren we zeer blij mee, want het weer was inmiddels erg slecht geworden. Veel regen (zelfs even sneeuw!) en, wat veel erger was, veel mist. Wat we vooral hebben gemist was een uitzicht op Mount Rainier. Het is goed dat we hem van een afstand (uit het vliegtuig) op de eerste dag al gezien hadden. (zie foto eerste bericht)
We zijn wel door het park gereden, en hebben zelfs wat korte wandelingen gemaakt. Ook hier bossen met enorme bomen en de mist zorgde voor een fantastisch effect. Nat worden is trouwens ook helemaal niet erg als je thuis kunt komen en in een grote bak met warm borrelend water kunt gaan zitten terwijl je naar de sterren staart of de regen op je gezicht voelt.
Op de laatste dag moesten we erg vroeg opstaan. Om half 10 werden we op het vliegveld verwacht en daarvoor moesten we nog onze auto inleveren. We hadden wat extra tijd genomen vanwege de verkeersdrukte bij Tacoma en Seattle, maar dat bleek mee te vallen. Eenmaal ingecheckt en een flesje met lensschoonmaakvloeistof armer (oops- by Koen) hadden we nog ruim de tijd om onze laatste dollars uit te geven. De vliegtuigen vertrokken zowaar op tijd en alles verliep goed, behalve mijn vooraf bestelde glutenvrije maaltijd. Deze keer stond er 'diabetic' op het menu (bij de heenreis was het 'lactose-free').
En zo zit je nog in een hot tub aan de andere kant van de wereld, en zo rij je in een ineens kleine auto door de regen en het drukke verkeer van Nederland.
19 09 06 | [een reactie]Regen-woud
Na ons laatste bericht zijn we niet naar North Cascades gegaan. Er waren daar zoveel bosbranden dat ze zelfs overwogen het dorpje waar we naar toe wilden gaan te evacueren. We zijn dus maar naar Mount St. Helens gereden. Deze vulkaan is in 1980 via een zijkant uitgebarsten en dat heeft een erg groot gebied verwoest. De berg is daardoor 600 meter minder hoog. Het was erg indrukwekkend om de 'zijkrater' in te kijken met de kale 'blast zone' ervoor. 's Avonds was 'Supervolcano' op discovery; een gedramatiseerde documentaire over een mogelijke super-uitbarsting van Yellowstone die een nieuwe ijstijd zou kunnen veroorzaken. Helemaal in de sfeer!
Inmiddels zijn we in Olympic National Park. Het is hier een gematigd regenwoud, en dat is een zeer juiste naam. Het weer is matig met veel regen en er staan hier enorme bomen. We hebben een enorme ceder gezien van een meter of 5 doorsnee, maar ook de andere 'gewone' bomen zijn enorm. Overal hangt mos in allerlei soorten. Sommige bomen zijn volledig met mos en varens bedekt. Het regenwater druppelt overal vanaf. Erg sprookjesachtig.
De kust is ook bijzonder. Vanuit het regenwoud kom je ineens op een kiezelstrand, waar de Pacific tegenaan beukt en waar wat wit uitgeslagen enorme dode bomen gedrapeerd liggen. In Neah Bay nog naar een museum geweest over de plaatselijke indianenstam de Makah. Er zijn artefacten te zien die 500 jaar geleden door een modderstroom werden begraven. Dat was heel bijzonder omdat de indianen alleen maar een mondelinge geschiedenis kennen. Door de modder zijn dingen bewaard gebleven die anders allang vergaan zouden zijn omdat ze van natuurlijk materiaal gemaakt zijn.
Zojuist komen we van Hurricane Ridge (leuke namen hier overal) waar we in anderhalf uur tijd 21 blacktail-herten hebben gezien, waarvan drie bijzonder dichtbij. (Bijna op schoot...) De zon schijnt zowaar weer!
Dit wordt waarschijnlijk ons laatste bericht vanuit Amerika. We zijn nu op weg naar onze 'cosy mountain cabin' bij Mount Rainier. Daar hebben we nog een dag of 2 en dan vliegt ons vliegtuig ons weer naar huis.
[update]
En zowaar (als toetje) nog wat foto's - met dank aan de openbare bibliotheek in Port Angeles
Deze geiser spuit maar twee keer per dag.
Een flinke zwarte beer.
Een japanse foto - voor Mt St. Helens
Big Cedar Tree
Pacific Ocean - Rialto Beach
15 09 06 | [type je reactie]Yellowstone!
Inmiddels zijn we weer een week verder. De tijd vliegt als je tussen de beren en bergen verblijft. Via Hungry Horse (!) en Glacier Park naar Yellowstone gereden. Een bizon-der park! Een park vol superlativen. Enorme (gele) canyon, rivieren en hoogvlakten. Je struikelt bijna over de bizons, beren en wapitiherten. En dan de 'thermal features'... Een wereld van borrelende bronnen, kokende poelen, rokende gaten en spuitende geisers. Dit alles omlijst door een ongelooflijk, door bacterie en schimmel veroorzaakt kleurenpalet van geel, bruin, rood, blauw en groen. Verbrandde bomen in kalkwitte bodem doen het ook goed op foto's en video.
Geyser country is echt een verhaal apart. Stel je de Oisterwijkse vennen voor, tien keer zo groot, tien keer zo weinig bomen, de helft verbrand, en de grond kokend, borrelend en elk meertje een andere kleur. Vervolgens ga je staan wachten bij een gat in de grond, waar ineens een straal van kokend water, varierend van 3 tot 40 meter, uit spuit. Bizar.
In Grand Teton (dit park ligt tegen Yellowstone aan) hebben we 3 elanden gezien, waarvan eentje te dichtbij. Ze stond in een meertje te grazen en kwam langzaam steeds dichterbij. Een ander hoogtepunt was 8 beren in 30 minuten en 3 kilometer. Een kleine zwarte babybeer klom vlak bij onze auto uit een boom.
Helaas zitten we inmiddels in een bibliotheek in Spokane, waar we geen externe harddisk met foto's kunnen aansluiten. Die houden jullie nog tegoed. (Echt waar, in grote aantallen.) We zijn nu op weg naar North Cascades, Olympic park en we eindigen bij Mount Helens en Mount Rainier. Het weer is nog steeds geweldig, alhoewel de vooruitzichten minder zijn. We zijn allebei heel erg verbrand in Yellowstone. Op de dag dat we er wegreden kwam er een stormfront aan. Die hebben we dus keurig vermeden. (Meteen na die dag dat we verbrand zijn volgde sneeuw!)
08 09 06 | [een reactie]Canadese Rockies in een week
We zijn helaas al weer een week verder. Na Vancouver zijn we via Whistler naar Clearwater in Wells Gray park gereden. We zijn hier eerder geweest, maar watervallen van 132 meter vervelen nooit. Een plaatselijke bison vond het niet zo fijn dat ik (Anke) haar filmde en liet dat weten door op me af te stormen. Gelukkig zat er een stevig hek tussen. Hier hebben we ook onze eerste beren gezien. Grazend in de wei!
Toen op weg naar de mooiste plek op aarde: Jasper. Veel Wapiti- en andere herten gezien. We zijn weer langs Moose Lake gelopen, en zijn deze keer geen Grizzly tegen gekomen. Jasper en Medicine Lake zijn nog steeds prachtig! Lekker zonnebaden op een rots.
By the way, hebben we al vermeld dat het al een week korte-broeken-weer is? Zon en rond de 30 graden! (Celcius dus!)
Gisteren de Icefield Parkway gereden, met weer gemiddeld 1 foto per kilometer... Inmiddels in Radium Hot Springs, in Kootenay Park, en op weg naar Glacier Park in de U.S.A.
Tot zover de Canadese Rockies in een week.
03 09 06 | [type je reactie]Goeie start
Na 24 uur reizen gearriveerd in Seattle. Vlucht prima verlopen, behalve dat Delta in de afgelopen maanden de glutenvrije maaltijden niet meer in hun assortiment heeft. That's peanuts! Nou ja, die hadden ze in ruime mate. Geslapen als een blok.
Inmiddels zijn we bij Pieter-Bas en Regina, Floris en baby Noa op bezoek. Ze zijn ruim twee jaar geleden vanuit Tilburg naar Richmond bij Vancouver verhuisd. Een bezoek aan Steveston, een 100 jaar oud 'vissersdorp' met werf, cannerymuseum (waar de zalm werd ingeblikt) en boten van waaruit vis verkocht werd. PPPPittoresk. In een klein Japans restaurantje hebben we een bord vol Sushi op. Daarna zijn we nog even langs Finn's slough gereden, een soort wetland waar oude woonboten liggen. Het heeft een soort hippie-zigeuner-sfeertje. Ook de grootste Boedhistische tempel van Noord-Amerika ligt in Richmond, vanwege de grote hoeveelheid Aziaten die hier wonen.
Mount Rainier vanuit het vliegtuig
Anke bij onze belachelijk grote Amerikaan
Pieter-Bas met dochter Noa
Nu gaan we via de Sea to Sky Highway richting Whistler. Mountains, here we come...