Afgelopen weekend was ik in Enschede. Daar werd het Nederlands Kampioenschap Theatersport voor Studenten gehouden. De twaalf teams kwamen vanuit het hele land: van Zeeland (Drapa) tot Groningen (Ulteam). Samen met 6 andere ervaren theatersporters was ik rechter en had ik de onmogelijke taak alle gespeelde scènes te voorzien van punten - variërend van 1 (deze scène had niet gespeeld hoeven worden) tot 5 (Geef die mensen een Oscar!).
Een belangrijke taak van theatersportrechters is het redden van de spelers als een scène niet wil lukken: op grove wijze worden de spelers van het toneel getoeterd - het liefst nog voordat het publiek doorheeft dat de scène nergens naar toe gaat. Op deze manier krijgen de chagrijnige rechters de schuld van het slechte spel, en niet de spelers. De spelers krijgen in de volgende scène een nieuwe mogelijkheid er iets moois van te maken.
Een andere taak is het geven van punten - het is niet voor niets een 'sport'. Punten toekennen aan geïmproviseerde scènes is bijna onmogelijk en vaak aanleiding tot discussie - zeker als er een toernooi is waar spelers graag in een volgende ronde willen komen. Behalve dit jaar. Weinig onenigheid. Eigenlijk alleen maar complimenten - van spelers en organisatie. Blijkbaar hadden we een juiste manier van beoordeling gevonden en een goede mix van nuttige tips en gepast chagrijnige kritiek.
Volgens mij heb ik deze nog gemist in Athene.
peer () (URL) - 19 10 04 - 10:36