Wat leven we toch in een prachtig land. Ik mag denken wat ik wil, en ik mag zeggen wat ik wil, zonder opgepakt te worden - zoalng ik maar niet discrimineer, aanzet tot haat of de jodenvervolging tijdens de 2e wereldoorlog ontken. Dat lijken mij prima richtlijnen. Ik mag zeggen dat ik het oneens ben met het beleid van de regering. Ik mag schrijven dat onze minister-president een raar kapsel heeft. Ik mag schrijven dat de identificatieplicht meer criminaliteit veroorzaakt dan dat het bijdraagt aan de oplossing daarvan. Zonder bang te hoeven zijn in de gevangenis terecht te komen kan ik schrijven dat de bewaarplicht van verkeersgegevens een ernstige aantasting van de privacy is, zonder dat is aangetoond dat de maatregel doelmatig is. Men probeert immers muggen te vangen met een net dat zo grofmazig is dat er een olifant nog doorheen past. Intussen wordt iedere inwoner van Europa verdacht van terrorisme.
Ik mag het allemaal schrijven.
Er zijn ook landen waar dat niet mag. Te veel overheden censureren websites; halen weblogs off-line; blokkeren e-mail. Mensen worden vervolgd omdat ze afwijkende politieke ideeën hebben. China is daar een bekend voorbeeld van, maar het gebeurt ook regelmatig in Vietnam, Tunesië, Iran, Saudiarabië en Syrië. Een aantal internet gerelateerde bedrijven kwamen onlangs negatief in de media omdat zij - om bijvoorbeeld in China zaken te kunnen doen - meewerkten met het censuurbeleid van de overheid. Yahoo, Microsoft en Google zijn zo een paar voorbeelden.
In eerste instantie dacht ik: "Ach, laat die bedrijven toch gewoon zaken doen. Ze houden zich toch niet bezig met politiek?"
Inmiddels ben ik van mening veranderd - mede dankzij irrepressible.info - een campagne website van Amnesty International. Als IT bedrijven in opdracht van overheden systemen maken die delen van internet blokkeren, of als zij op verzoek van een overheid de toegang tot e-mail- of weblogdiensten ontzeggen voor bepaalde individuen, of persoonlijke gegevens van gebruikers aan een overheid verstrekken om hen te kunnen vervolgen, dan zijn zij wel degelijk met politiek bezig.
Zij hebben voor de keus gestaan: geld verdienen of opkomen voor de universele rechten van de mens. Zij hebben gekozen voor hun omzet.
Ik heb natuurlijk makkelijk praten. Ik sta niet voor die keuze. Gelukkig kan ik er wel voor kiezen om een (heel klein) steentje bij te dragen. Door iedereen die dit leest te vragen om ook de petitie te ondertekenen. En door informatie op mijn weblog op te nemen die niet door overheden wordt goedgekeurd (zie hieronder). Gelukkig heeft irrepressible.info daar een handig scriptje voor. Als genoeg mensen dat doen, dan wordt het onmogelijk om dat allemaal te blokkeren. Ik loop nu natuurlijk niet alleen de kans op een paar miljard hits vanuit China mis, maar misschien publiceer ik hieronder wel iets waar ik het ook niet mee eens ben. Maar vooruit, dat moet dan maar. ;)
Update: Nadere bestudering leert mij dat door de bijzonder eenvoudige techniek die gebruikt is bij deze campagne, het heel erg simpel is om de hierboven getoonde informatie te blokkeren voor hele bevolkingsgroepen. Daarmee mist de actie dus behoorlijk haar doel. Maar het gaat natuurlijk vooral ook om de bewustwording bij hen die "gewone" toegang hebben tot internet. Ik laat 't dus maar staan.