X

Naar de film – mag dat?

De laatste jaren ga ik nauwelijks meer naar de bioscoop. En dat terwijl ik tijden heb gekend van regelmatig bioscoopbezoek. Dat was vóór de introductie van de DVD. Ik beweer niet dat ik een filmfanaat was of ben. Ik kan genieten van een goeie film – zeker als ik niet wordt gestoord door geslurp, geschrans en geroezemoes.

Vorige week heb ik pinguïns zien marcheren; vandaag ben ik naar Munich geweest. Na het zien van Spielbergs vorige creatie War of the worlds, was ik een beetje bang. War of the worlds was mij namelijk zwaar tegengevallen. Munich daarentegen is prachtig. Zonder echt partij te kiezen zie je een Israëlische terrorist zijn missies volbrengen. Goeie dialogen worden afgewisseld met realistische actie. De film toont de menselijke kant van de terrorist – zonder het goed te praten. D’r is alleen partij gekozen doordat de film vanuit Israëlisch perspectief naar de situatie kijkt, maar ook de Palestijnse uitzichtloze standpunten komen aan bod.

Eenmaal thuis sla ik nog even de Volkskrant open. ’s Ochtend kom ik vaak niet verder dan de voorpagina en de rest van de dag haal ik m’n nieuws van internet. Op pagina 3 valt mijn oog op het artikel: “Campagne rond strijd tegen terreur”. Na deze film valt zo’n artikeltje ineens op. De overheid verspreidt een foldertje over wat te doen bij een terroristische aanslag. Gelukkig weet ik nu niet alleen wat ik moet doen als ik getuige ben van zinloos geweld; ik weet nu ook wat ik moet doen met de foto’s als ik die zou hebben gemaakt van een aanslag: naar de politie brengen…

Langzaamaan krijg ik een vieze smaak in m’n mond. Zeker als wordt er gewaarschuwd vooral niet te waakzaam te worden. “We moeten elkaar in Nederland niet wantrouwen”.

Mooi, mag ik dan nu mijn privacy terug? Mag ik m’n paspoort voortaan weer thuis veilig in een kastje laten liggen? Worden mijn bel- en internetactiviteiten niet langer bewaard en doorzocht? Mag ik weer in de bibliotheek een boek lenen, zonder dat een willekeurige agent kan nagaan wat, wanneer en hoelang ik precies leen? Worden mijn pasfoto en vingerafdrukken uit het nog in te voeren biometrische paspoort toch maar niet centraal opgeslagen?

Ik heb namelijk niks gedaan. Ik ben geen terrorist. Ik betaal keurig mijn belasting en ik heb niets te verbergen. Maar dat houdt niet in dat mijn overheid alles van mij mag weten. Zolang ik niks fout doe, wil ik in een vrij land namelijk kunnen gaan en staan waar ik wil; sites bezoeken die ik wil; boeken lenen die ik wil lezen – zonder mij af te hoeven vragen wie er wanneer, hoe en waarom over mijn schouder meekijkt.

Ik denk dat ons kabinet hun eigen foldertje eens goed moet lezen; ik voel mij namelijk behoorlijk gewantrouwd.

Fijn dat ik mijn frustraties even met je mocht delen. Nu kan ik rustig gaan slapen.

Koen Bakx: Koen woont in Tilburg (Nederland) en is nog net geboren in de jaren zestig (van de vorige eeuw) en houdt zich tijdens kantooruren bezig met het ontwerpen en realiseren van websites en fotograferen (zie ook: Pixelxp Webdesign Tilburg). Onbetaalde tijd verdoet hij met improvisatietheater.
Related Post